Uwierzyłam w siebie!

Moja praca wydawała mi się koszmarem. Ciągle to samo, zbyt szybkie tempo, zadania do zrobienia na wczoraj, zostawanie po godzinach, nerwowy szef

Brałam wszystko do siebie, naprawdę się przejmowałam, bo jestem osobą, która chce robić swoją pracę dobrze. I to wszystko powodowało, że nie miałam ochoty przychodzić do pracy. W weekend starałam się wypoczywać, ale moje myśli i tak krążyły wokół pracy, tonów dokumentów, maili z pretensjami.

Moja przyjaciółka wytłumaczyła mi jednak, że muszę uświadomić sobie moją wartość. Przecież jestem cenioną specjalistką w swojej dziedzinie. Mogłabym równie dobrze znaleźć pracę gdzie indziej, ale z drugiej strony nie ukrywam, że do pozostania motywuje mnie relatywnie wysokie wynagrodzenie. Za jej poradą poszłam do szefa i powiedziałam mu, że męczy mnie pozostawanie po godzinach i zasugerowałam zatrudnienie dodatkowej osoby, np.

stażysty z racji zwiększenia obciążenia pracą naszego działu. Szef o dziwo nie wyrzucił mnie z gabinetu, a nawet przyznał mi rację. Zapewne zrozumiał, że jeśli chce utrzymać dobrych pracowników, to musi o nich zadbać. Przestałam się też przejmować pretensjami, brać je osobiście czy mieć wyrzuty sumienia. Pomyślałam sobie: „Głową muru nie przebiję”. Świat się nie zawalił, a jakość mojego życia znacznie się podniosła. Poniedziałki nie są już dla mnie straszne.

Anna Pogorzelska

Autorka wypowiedzi otrzymuje książkę "Frustracja – zawodowy zabójca"

Artykuł ukazał się w Rzeczpopolitej dnia: 19-03-2010
Autor:

Chcesz się dalej uczyć? Szukasz informacji o szkołach wyższych i kierunkach studiów? Kariera.pl poleca wyszukiwarkę edukacyjną.

Zobacz też: tłumacz - oferty pracy, staż - informacje