Prawo o szkolnictwie wyższym.

Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawę stosuje się do publicznych i niepublicznych szkół wyższych.
2. Ustawy nie stosuje się do szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych
prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe, z wyjątkiem Katolickiego
Uniwersytetu Lubelskiego, chyba że ustawa lub umowa między rządem a
władzami kościołów lub związków wyznaniowych stanowi inaczej.
Art. 2.
1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) uczelnia - szkołę prowadzącą studia wyższe, utworzoną w sposób określony
w ustawie;
2) uczelnia publiczna - uczelnię utworzoną przez państwo reprezentowane
przez właściwy organ władzy lub administracji publicznej;
3) uczelnia niepubliczna - uczelnię utworzoną przez osobę fizyczną albo osobę
prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną;
4) założyciel uczelni niepublicznej - osobę, o której mowa w pkt 3, która
utworzyła uczelnię;
5) studia wyższe - studia prowadzone przez uczelnię posiadającą uprawnienia
do ich prowadzenia, kończące się uzyskaniem odpowiedniego tytułu
zawodowego;
6) tytuł zawodowy - tytuł licencjata, inżyniera, magistra lub tytuł równorzędny;
7) studia pierwszego stopnia - studia licencjackie lub inżynierskie,
umożliwiające uzyskanie wiedzy i umiejętności w określonym zakresie
kształcenia, przygotowujące do pracy w określonym zawodzie, kończące się
uzyskaniem tytułu licencjata albo inżyniera;
Opracowano na
podstawie Dz.U.



z
2005 r. Nr 164, poz.
1365, z 2006 r. Nr 46,
poz. 328.
©Kancelaria Sejmu s. 2/131
2006-04-06
8) studia drugiego stopnia - studia magisterskie, umożliwiające uzyskanie
specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia, jak również
przygotowujące do twórczej pracy w określonym zawodzie, kończące się
uzyskaniem tytułu magistra albo tytułu równorzędnego;
9) jednolite studia magisterskie - studia magisterskie, na które przyjmowani są
kandydaci posiadający świadectwo dojrzałości, umożliwiające uzyskanie
specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia, jak również
przygotowujące do twórczej pracy zawodowej, kończące się uzyskaniem tytułu
magistra albo tytułu równorzędnego; ich ukończenie umożliwia ubieganie
się o przyjęcie na studia trzeciego stopnia;
10) studia trzeciego stopnia - studia doktoranckie, na które przyjmowani są kandydaci
posiadający tytuł magistra albo tytuł równorzędny, umożliwiające
uzyskanie zaawansowanej wiedzy w określonej dziedzinie lub dyscyplinie
nauki, przygotowujące do samodzielnej działalności badawczej i twórczej
oraz uzyskania stopnia naukowego doktora;
11) studia podyplomowe - inną niż studia wyższe i studia doktoranckie formę
kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplomem ukończenia
studiów wyższych;
12) studia stacjonarne - formę studiów wyższych, w której program studiów jest
realizowany w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego
udziału nauczycieli akademickich i studentów w wymiarze określonym
standardami kształcenia dla tej formy studiów wskazaną przez senat uczelni
zgodnie z art. 169 ust. 2;
13) studia niestacjonarne - inną formę studiów niż studia stacjonarne, z zachowaniem
standardów kształcenia określonych dla tej formy studiów wskazaną
przez senat uczelni zgodnie z art. 169 ust. 2;
14) kierunek studiów - wyodrębniony obszar kształcenia;
15) makrokierunek studiów - obszar kształcenia stanowiący połączenie kierunków
studiów mających podobne standardy kształcenia;
16) studia międzykierunkowe - studia wyższe prowadzone wspólnie na różnych
kierunkach przez uprawnione jednostki organizacyjne jednej lub kilku
uczelni;
17) forma studiów - tryb studiowania i organizację studiów;
18) standardy kształcenia - zbiór reguł kształcenia na studiach wyższych, prowadzonego
w różnych formach w ramach kierunków studiów, makrokierunków
lub studiów międzykierunkowych;
19) immatrykulacja - akt przyjęcia w poczet studentów uczelni;
20) student - osobę kształcącą się na studiach pierwszego lub drugiego stopnia
albo jednolitych studiach magisterskich;
21) doktorant - uczestnika studiów doktoranckich;
22) uczelnia akademicka - uczelnię, w której przynajmniej jedna jednostka organizacyjna
posiada uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora;
©Kancelaria Sejmu s. 3/131
2006-04-06
23) uczelnia zawodowa - uczelnię prowadzącą studia pierwszego lub drugiego
stopnia albo jednolite studia magisterskie nieposiadającą uprawnienia do
nadawania stopnia naukowego doktora;
24) uczelnia wojskowa - uczelnię publiczną nadzorowaną przez Ministra Obrony
Narodowej;
25) uczelnia służb państwowych - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych;
26) uczelnia artystyczna - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;
27) uczelnia medyczna - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego
do spraw zdrowia;
28) uczelnia morska - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego
do spraw gospodarki morskiej;
29) podstawowa jednostka organizacyjna - wydział lub inną jednostkę organizacyjną
uczelni określoną w statucie, prowadzące co najmniej jeden kierunek
studiów lub studia doktoranckie co najmniej w jednej dyscyplinie naukowej;
30) nauka i badania naukowe - także odpowiednio - sztukę i twórczość artystyczną;
31) stopień naukowy doktora i stopień naukowy doktora habilitowanego - także
odpowiednio - stopień doktora sztuki i stopień doktora habilitowanego sztuki;
32) tytuł naukowy profesora - także odpowiednio - tytuł profesora sztuki;
33) podstawowe miejsce pracy - uczelnię, w której nauczyciel akademicki pozostaje
w stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazaną w akcie
stanowiącym podstawę zatrudnienia jako podstawowe miejsce pracy.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) studiach, bez bliższego określenia - rozumie się przez to studia wyższe;
2) związku uczelni, bez bliższego określenia - rozumie się przez to związek
uczelni publicznych lub związek uczelni niepublicznych.
3. W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, przepisy
ustawy dotyczące takich jednostek stosuje się odpowiednio do całej uczelni.
Art. 3.
1. Wyraz "uniwersytet" może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne
posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co
najmniej w dwunastu dyscyplinach, w tym przynajmniej po dwa uprawnienia w
dziedzinach nauk humanistycznych, społecznych lub teologicznych, matematycznych,
fizycznych lub technicznych, przyrodniczych oraz prawnych lub ekonomicznych.
©Kancelaria Sejmu s. 4/131
2006-04-06
2. Wyrazy "uniwersytet techniczny" mogą być używane w nazwie uczelni, której
jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego
doktora co najmniej w dwunastu dyscyplinach, w tym co najmniej osiem uprawnień
w zakresie nauk technicznych.
3. Wyraz "uniwersytet" uzupełniony innym przymiotnikiem lub przymiotnikami w
celu określenia profilu uczelni może być używany w nazwie uczelni, której jednostki
organizacyjne posiadają co najmniej sześć uprawnień do nadawania stopnia
naukowego doktora, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk objętych profilem
uczelni.
4. Wyraz "politechnika" może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne
posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co
najmniej w sześciu dyscyplinach, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk
technicznych.
5. Wyraz "akademia" może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne
posiadają co najmniej dwa uprawnienia do nadawania stopnia naukowego
doktora.
Art. 4.
1. Uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach
określonych w ustawie.
2. W swoich działaniach uczelnie kierują się zasadami wolności nauczania, wolności
badań naukowych oraz wolności twórczości artystycznej.
3. Uczelnie, pełniąc misję odkrywania i przekazywania prawdy poprzez prowadzenie
badań i kształcenie studentów, stanowią integralną część narodowego systemu
edukacji i nauki.
4. Uczelnie współpracują z otoczeniem gospodarczym, w szczególności przez
sprzedaż lub nieodpłatne przekazywanie wyników badań i prac rozwojowych
przedsiębiorcom oraz szerzenie idei przedsiębiorczości w środowisku akademickim,
w formie działalności gospodarczej wyodrębnionej organizacyjnie i finansowo
od działalności, o której mowa w art. 13 i 14.
5. Organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego mogą
podejmować decyzje dotyczące uczelni tylko w przypadkach przewidzianych
w ustawach.
Art. 5.
1. Uczelnie wojskowe są jednocześnie jednostkami wojskowymi w rozumieniu
ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 i Nr 277, poz. 2742) i realizują
zadania związane z obroną narodową.
2. Zakres działania uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej właściwej
służby określają odrębne przepisy.
©Kancelaria Sejmu s. 5/131
2006-04-06
Art. 6.
1. Uczelnia ma w szczególności prawo do:
1) ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na studiach, z
wyjątkiem studiów medycznych;
2) ustalania planów studiów i programów kształcenia, z uwzględnieniem standardów
kształcenia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9
pkt 2 i 3;
3) weryfikowania wiedzy i umiejętności studentów;
4) wydawania dyplomów państwowych ukończenia studiów, potwierdzających
uzyskanie tytułu zawodowego, oraz świadectw ukończenia studiów doktoranckich,
studiów podyplomowych i kursów dokształcających.
2. Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mogą nadawać stopnie naukowe
doktora i doktora habilitowanego oraz występować o nadanie tytułu naukowego
profesora na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach
naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki
(Dz.U. Nr 65, poz. 595).
3. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć na
poszczególnych kierunkach i formach studiów medycznych w poszczególnych
uczelniach, uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie
na absolwentów tych kierunków studiów.
Art. 7.
Uczelnia może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i
finansowo od działalności, o której mowa w art. 13 i 14, w zakresie i formach określonych
w statucie.
Art. 8.
1. W uczelni mogą być prowadzone studia, studia doktoranckie, studia podyplomowe
oraz kursy dokształcające.
2. Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przyjęcie studenta
na określony kierunek studiów następuje nie później niż po upływie pierwszego
roku akademickiego, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Kierunek studiów może być
prowadzony przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni albo łącznie
przez kilka takich jednostek, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 1.
3. Uczelnia, za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego wydaną
po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej, może prowadzić
studia w ramach makrokierunku studiów, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 4. Przepisy
ustawy dotyczące kierunku studiów stosuje się odpowiednio do makrokierunku
studiów.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Akredytacyjnej, na wniosek senatu uczelni spełniającej wyma©
Kancelaria Sejmu s. 6/131
2006-04-06
gania określone w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4, może wyrazić zgodę na prowadzenie
przez tę uczelnię studiów międzykierunkowych, z zastrzeżeniem art.
11 ust. 4. Wniosek o zgodę na uruchomienie takich studiów obejmuje dane niezbędne
do stwierdzenia, że uwzględnione zostały standardy kształcenia określone
na podstawie art. 9 pkt 2 lub 3.
5. W uczelni prowadzącej kształcenie przygotowujące do wykonywania zawodu
nauczyciela studenci studiów pierwszego stopnia w specjalności nauczycielskiej
uzyskują przygotowanie do nauczania dwóch przedmiotów (rodzajów zajęć), z
których jeden stanowi przedmiot główny, a drugi dodatkowy. Warunek ten nie
dotyczy studiów pierwszego stopnia w specjalności nauczycielskiej, prowadzonych
w zakresie religii, które mogą przygotowywać studentów do nauczania
jednego przedmiotu.
6. Uczelnia może prowadzić studia podyplomowe w zakresie związanym z prowadzonymi
przez nią kierunkami studiów.
7. Jeżeli program studiów podyplomowych wykracza poza zakres, o którym mowa
w ust. 6, do prowadzenia tych studiów wymagana jest zgoda ministra właściwego
do spraw szkolnictwa wyższego wydana po zasięgnięciu opinii Rady Głównej
Szkolnictwa Wyższego.
Art. 9.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia:
1) nazwy kierunków studiów, uwzględniając nazwy kierunków studiów prowadzonych
jako studia pierwszego stopnia lub pierwszego i drugiego stopnia
lub jako jednolite studia magisterskie, mając na uwadze istniejące kierunki
studiów oraz kierując się wymaganiami rynku pracy;
2) standardy kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia,
uwzględniające kwalifikacje, jakie powinien posiadać absolwent tych
studiów, ramowe treści kształcenia, czas trwania studiów i wymiar praktyk
oraz wymagania dla poszczególnych form studiów, a także tryb tworzenia i
warunki, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe
oraz makrokierunki, uwzględniając zakres treści programowych poszczególnych
kierunków studiów wchodzących w skład makrokierunku lub
studiów międzykierunkowych oraz dbając o jakość kształcenia;
3) standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela,
uwzględniające:
a) kwalifikacje absolwenta,
b) przedmioty kształcenia pedagogicznego, w tym w zakresie wychowania,
c) przygotowanie do nauczania dwóch przedmiotów (rodzajów zajęć),
d) przygotowanie w zakresie technologii informacyjnej, w tym wykorzystanie
jej w wyuczonych specjalnościach,
e) naukę języka obcego w wymiarze zajęć umożliwiającym uzyskanie zaawansowanej
znajomości języka obcego,
©Kancelaria Sejmu s. 7/131
2006-04-06
f) czas trwania studiów oraz wymiar i sposób organizacji praktyk,
g) treści programowe i wymagane umiejętności
- mając na uwadze zapotrzebowanie rynku pracy;
4) warunki, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne, aby prowadzić studia
na określonym kierunku i poziomie kształcenia, a w szczególności liczbę
nauczycieli akademickich, zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy,
posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy, zaliczanych do minimum
kadrowego, z uwzględnieniem zasady, iż jeden nauczyciel akademicki
może być wliczony do minimum kadrowego nie więcej niż dwukrotnie,
z tym że tylko do jednego minimum kadrowego kierunku studiów drugiego
stopnia albo kierunku jednolitych studiów magisterskich, oraz zasady,
iż w przypadku, gdy podstawowa jednostka organizacyjna uczelni prowadzi
na danym kierunku studia pierwszego i drugiego stopnia, do minimum
kadrowego studiów pierwszego stopnia mogą być również wliczani nauczyciele
akademiccy stanowiący minimum kadrowe kierunku studiów drugiego
stopnia, a także proporcje liczby tych pracowników do liczby studentów na
danym kierunku studiów;
5) szczegółowe warunki tworzenia i funkcjonowania filii, zamiejscowej podstawowej
jednostki organizacyjnej oraz zamiejscowego ośrodka dydaktycznego
uczelni, uwzględniając obowiązek spełnienia, odrębnie dla każdego
kierunku studiów:
a) przez filię lub zamiejscową podstawową jednostkę organizacyjną - wymagań
kadrowych niezbędnych do utworzenia i prowadzenia kierunku
studiów na określonym poziomie kształcenia,
b) przez zamiejscowy ośrodek dydaktyczny - wymagań kadrowych niezbędnych
do prowadzenia w ramach studiów pierwszego stopnia dwóch
trzecich zajęć dydaktycznych.
Art. 10.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, na wniosek Rady Głównej
Szkolnictwa Wyższego, może określić, w drodze rozporządzenia, standard
kształcenia dla danego kierunku, inny niż określony na podstawie art. 9 pkt 2,
uwzględniając kwalifikacje, jakie powinien posiadać absolwent tych studiów,
ramowe treści kształcenia, czas trwania studiów i wymiar praktyk oraz wymagania
dla poszczególnych form studiów.
2. Standard określony na podstawie ust. 1 może być stosowany w podstawowej
jednostce organizacyjnej uczelni, spełniającej warunki, o których mowa w art. 3
ust. 1 lub 2, jeżeli dana podstawowa jednostka organizacyjna posiada uprawnienia
do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego oraz kierunek studiów,
dla którego ma być zastosowany standard określony na podstawie ust. 1,
odpowiada tym uprawnieniom.
3. Decyzję o stosowaniu standardu określonego na podstawie ust. 1 podejmuje senat
uczelni, o czym niezwłocznie powiadamia ministra właściwego do spraw
szkolnictwa wyższego.
©Kancelaria Sejmu s. 8/131
2006-04-06
4. Stosowanie do danego kierunku studiów prowadzonego przez podstawową jednostkę
organizacyjną, o której mowa w ust. 2, standardu określonego na podstawie
ust. 1 wyłącza stosowanie do tego kierunku studiów prowadzonego przez tę
samą podstawową jednostkę organizacyjną standardu kształcenia określonego na
podstawie art. 9 pkt 2.
Art. 11.
1. Jednostki organizacyjne uczelni niespełniającej wymagań określonych w art. 56
ust. 2 lub w art. 58 ust. 4, lub jednostki organizacyjne związku uczelni, a także
jednostki międzyuczelniane lub jednostki wspólne uczelni niespełniających tych
wymagań mogą uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów na danym kierunku
i określonym poziomie kształcenia na podstawie decyzji ministra właściwego
do spraw szkolnictwa wyższego wydanej po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Akredytacyjnej.
2. Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni spełniającej wymagania określone
w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4, spełniająca warunki określone na podstawie
art. 9 pkt 4, może prowadzić studia na danym kierunku i określonym poziomie
kształcenia, bez potrzeby uzyskania decyzji, o której mowa w ust. 1.
3. Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni spełniającej wymagania określone
w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4 posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia
naukowego doktora i spełniająca warunki określone na podstawie art. 9 pkt
4, może, na wniosek senatu uczelni, za zgodą ministra właściwego do spraw
szkolnictwa wyższego wydaną po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa
Wyższego, prowadzić studia na kierunku innym niż określony na podstawie
art. 9 pkt 1 i przedstawionych przez senat uczelni standardów kształcenia.
4. Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni spełniającej wymagania, o których
mowa w art. 3 ust. 1-4, mogą prowadzić studia w ramach makrokierunków lub
studiów międzykierunkowych na podstawie uchwały senatu uczelni, jeżeli mają
uprawnienie do prowadzenia studiów na kierunkach wchodzących w skład tych
studiów. Uchwała senatu uczelni określa w szczególności plany studiów i programy
nauczania, które muszą wynikać ze standardów kształcenia.
5. Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, w
terminie nie dłuższym niż trzy miesiące, o zaprzestaniu spełniania przez jednostkę
organizacyjną warunków do prowadzenia studiów, w tym o zmianach w
stanie zatrudnienia wpływających na uprawnienie do prowadzenia studiów. Jeżeli
w ciągu dwunastu miesięcy od zaprzestania spełniania wymaganych warunków
jednostka organizacyjna nie spełni tych warunków, minister właściwy do
spraw szkolnictwa wyższego, w drodze decyzji, zawiesza uprawnienia jednostki
organizacyjnej do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie
kształcenia. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zawiesza
uprawnienia jednostki organizacyjnej uczelni do prowadzenia studiów na danym
kierunku studiów w przypadku niezawiadomienia przez rektora w wyznaczonym
terminie o zaprzestaniu spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia
studiów.
6. W przypadku negatywnej oceny kształcenia dokonanej przez Państwową Komisję
Akredytacyjną, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego,
uwzględniając w szczególności rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń, w dro©
Kancelaria Sejmu s. 9/131
2006-04-06
dze decyzji, cofa albo zawiesza uprawnienia do prowadzenia studiów na danym
kierunku i określonym poziomie kształcenia.
7. W okresie zawieszenia uprawnień jednostki organizacyjnej do prowadzenia studiów
na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia zostają wstrzymane
przyjęcia studentów na ten kierunek i poziom kształcenia. Minister właściwy do
spraw szkolnictwa wyższego określa termin, nie dłuższy niż trzy lata, w którym
jednostka organizacyjna jest obowiązana spełnić warunki do przywrócenia zawieszonych
uprawnień, oraz szczegółowe zasady kontynuowania kształcenia
przez studentów i przeprowadzania w tym okresie egzaminów dyplomowych. W
przypadku niespełnienia tych warunków w terminie określonym przez ministra
właściwego do spraw szkolnictwa wyższego uprawnienia jednostki organizacyjnej
do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia
wygasają z upływem ostatniego dnia tego terminu.
8. Przywrócenie zawieszonego na podstawie ust. 5-7 uprawnienia do prowadzenia
studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia następuje na zasadach
i w trybie obowiązujących przy przyznawaniu uprawnień.
Art. 12.
Uczelnia ma osobowość prawną.
Art. 13.
1. Podstawowymi zadaniami uczelni, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, są:
1) kształcenie studentów w celu ich przygotowania do pracy zawodowej;
2) wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie,
za umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
3) prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenie usług
badawczych;
4) kształcenie i promowanie kadr naukowych;
5) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki,
w tym poprzez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych;
6) kształcenie w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy;
7) stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
8) działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.
2. Uczelnia zawodowa prowadząca wyłącznie studia pierwszego stopnia nie jest
obowiązana do wykonywania zadań określonych w ust. 1 pkt 3 i 4.
3. Zadaniem uczelni medycznej lub podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni
działającej w dziedzinie nauk medycznych albo weterynaryjnych może być także
uczestniczenie w sprawowaniu opieki medycznej albo weterynaryjnej w zakresie
i formach określonych w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej i
przepisach o zakładach leczniczych dla zwierząt.
©Kancelaria Sejmu s. 10/131
2006-04-06
Art. 14.
Uczelnia może prowadzić domy studenckie i stołówki studenckie.
Art. 15.
1. Władze publiczne, na zasadach określonych w ustawie, zapewniają uczelniom
publicznym środki finansowe niezbędne do wykonywania ich zadań oraz udzielają
pomocy uczelniom niepublicznym w zakresie i formach określonych w ustawie.
2. Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Rady Głównej Szkolnictwa
Wyższego, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy
Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego są zapewniane w części budżetu państwa,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia:
1) sposób obsługi administracyjnej i finansowej prac Rady Głównej Szkolnictwa
Wyższego i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa
Wyższego, mając na uwadze zapewnienie sprawnej obsługi administracyjnej
Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i komisji dyscyplinarnej przy tej
Radzie;
2) wysokość wynagrodzenia członków Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego,
Państwowej Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy Radzie
Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz wyznaczanych przez nie recenzentów,
uwzględniając zasadę, że wysokość wynagrodzenia członków Rady Głównej
Szkolnictwa Wyższego, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i komisji
dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego będzie ustalana
w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora
zwyczajnego, określonej w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich,
w wysokości adekwatnej do wykonywanych zadań;
3) warunki zwrotu kosztów podróży członkom Rady Głównej Szkolnictwa
Wyższego, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej
przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz recenzentom, uwzględniając
zasadę, że zwrot kosztów podróży będzie dokonywany na podstawie
powszechnie obowiązujących przepisów dotyczących wysokości oraz warunków
ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu
w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży
służbowej na obszarze kraju i za granicą.
Art. 16.
1. Akademickim tytułem honorowym jest tytuł doktora honoris causa.
2. Tytuł doktora honoris causa nadaje senat, a w uczelni niepublicznej organ kolegialny
wskazany w statucie, na wniosek podstawowej jednostki organizacyjnej
uczelni uprawnionej do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego.
©Kancelaria Sejmu s. 11/131
2006-04-06
3. Szczegółowe warunki nadawania tytułu doktora honoris causa oraz tryb postępowania
określa statut uczelni.
Art. 17.
Sprawy związane z funkcjonowaniem uczelni nieuregulowane w ustawie określa
statut uczelni, zwany dalej "statutem".
Rozdział 2
Tworzenie i likwidacja uczelni
Art. 18.
1. Utworzenie publicznej uczelni akademickiej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz
połączenie z inną uczelnią publiczną następują w drodze ustawy.
2. Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz
połączenie z inną publiczną uczelnią zawodową następują w drodze rozporządzenia
Rady Ministrów.
3. Likwidacja uczelni publicznej, zmiana jej nazwy oraz połączenie z inną uczelnią
publiczną następują po zasięgnięciu opinii senatu lub senatów uczelni, których
akty te dotyczą.
4. Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz
połączenie z inną publiczną uczelnią zawodową następują na wniosek:
1) ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego;
2) sejmiku województwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
szkolnictwa wyższego.
5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołączany jest akt notarialny zawierający
zobowiązanie przeniesienia, z dniem utworzenia publicznej uczelni zawodowej,
na jej rzecz własność nieruchomości niezbędnych do prawidłowego działania.
6. Do włączenia uczelni publicznej do innej uczelni publicznej stosuje się odpowiednio
przepisy ust. 1-5. Włączenie publicznej uczelni zawodowej do publicznej
uczelni akademickiej następuje w drodze ustawy.
Art. 19.
1. Akt prawny o utworzeniu uczelni publicznej określa jej nazwę oraz siedzibę.
2. Pierwszego rektora uczelni publicznej powołuje minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego.
3. Pierwszy statut uczelni publicznej nadaje minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego, przy czym statut obowiązuje do czasu uchwalenia przez senat
uczelni lub zatwierdzenia przez odpowiedniego ministra nowego statutu.
©Kancelaria Sejmu s. 12/131
2006-04-06
4. Pierwsza kadencja organów nowo utworzonej uczelni publicznej trwa do dnia 31
sierpnia roku następującego po roku akademickim, w którym uczelnia została
utworzona.
5. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 2 i 3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych i morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w
art. 33 ust. 2.
6. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w przypadku połączenia uczelni publicznej
z inną uczelnią publiczną.
Art. 20.
1. Z wnioskiem o pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej może wystąpić
do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego osoba fizyczna albo osoba
prawna niebędąca państwową ani samorządową osobą prawną.
2. Utworzenie uczelni niepublicznej oraz uzyskanie przez nią uprawnień do prowadzenia
studiów wyższych na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia
wymaga pozwolenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
3. W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, określa się założyciela uczelni, jej nazwę,
siedzibę, prowadzone kierunki studiów i poziom kształcenia, a także minimalną
wielkość i rodzaj środków majątkowych, które założyciel jest obowiązany
przeznaczyć na jej utworzenie i funkcjonowanie, z tym że wysokość środków finansowych
nie może być niższa niż 500 tysięcy złotych.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia,
jeżeli z wniosku o wydanie pozwolenia wynika, że uczelnia niepubliczna
lub jej jednostki organizacyjne nie będą spełniały warunków niezbędnych do
prowadzenia studiów określonych w ustawie i aktach wykonawczych wydanych
na jej podstawie.
5. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia
osobie fizycznej, która:
1) została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne;
2) została wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru
Sądowego;
3) posiada wymagalne zobowiązania wobec Skarbu Państwa.
6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia
osobie prawnej w przypadku:
1) postawienia w stan likwidacji;
2) postawienia w stan upadłości;
3) wpisania do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego;
4) posiadania wymagalnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa;
©Kancelaria Sejmu s. 13/131
2006-04-06
5) gdy w stosunku choćby do jednej z osób umocowanych do reprezentacji zachodzi
przynajmniej jedna z przesłanek określonych w ust. 5.
7. Decyzje, o których mowa w ust. 5 i 6, minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego wydaje bez zasięgania opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
8. Pierwsze pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, wydaje się na okres pięciu lat.
9. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Państwowej
Komisji Akredytacyjnej, może przedłużyć pozwolenie:
1) na czas nieokreślony, jeżeli wszystkie prowadzone kierunki studiów uzyskały
pozytywną ocenę kształcenia wydaną przez Państwową Komisję Akredytacyjną;
2) na czas określony w pozostałych przypadkach.
10. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może odmówić przedłużenia
pozwolenia, jeżeli uczelnia niepubliczna działa niezgodnie z przepisami prawa
lub jej dotychczasowa działalność w zakresie kształcenia na wszystkich kierunkach
studiów uzyskała negatywną ocenę Państwowej Komisji Akredytacyjnej, o
której mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2.
11. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia przedłużenia pozwolenia,
jeżeli uczelnia niepubliczna lub jej założyciel w sposób rażący narusza
przepisy prawa.
12. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia przedłużenia pozwolenia,
jeżeli w stosunku do założyciela zaistniała jedna z przesłanek określonych
odpowiednio w ust. 5 i 6.
Art. 21.
W związku z postępowaniem o wydanie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej
pobierana jest opłata związana z kosztami postępowania opiniodawczego.
Opłata stanowi dochód budżetu państwa.
Art. 22.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia,
zakres danych i informacji objętych wnioskiem o wydanie pozwolenia na utworzenie
uczelni niepublicznej oraz sposób pobierania i wysokość opłaty na wydatki
związane z kosztami postępowania opiniodawczego, uwzględniając wykaz
dokumentów, jakie muszą być dołączone do wniosku, w tym wykaz dokumentów
dotyczących założyciela uczelni i dokumentów dotyczących zobowiązań i gwarancji
finansowych oraz założeń organizacyjnych i dydaktycznych uczelni, a także mając
na uwadze, aby uczelnie były tworzone przez osoby właściwie do tego przygotowane
i gwarantujące należyte wypełnianie obowiązków założyciela oraz uwzględniając
zasadę, że pobierane opłaty powinny pokrywać rzeczywiste koszty ponoszone w
związku z prowadzonym postępowaniem.
©Kancelaria Sejmu s. 14/131
2006-04-06
Art. 23.
1. Po uzyskaniu pozwolenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2, założyciel składa w
formie aktu notarialnego oświadczenie woli o założeniu uczelni niepublicznej,
zwane dalej "aktem założycielskim". Akt założycielski określa w szczególności
założyciela, nazwę, siedzibę i szczegółowy zakres działalności uczelni, wielkość
środków majątkowych przeznaczonych na utworzenie uczelni, w tym wartość
rzeczy przekazanych jej na własność, termin ich przekazania oraz sposób dalszego
finansowania uczelni.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego cofa pozwolenie, jeżeli:
1) założyciel w terminie trzech miesięcy od dnia uzyskania pozwolenia nie złoży
aktu założycielskiego, o którym mowa w ust. 1;
2) założyciel nie przekazał środków majątkowych, o których mowa w ust. 1, w
terminie trzech miesięcy od dnia wpisania uczelni do rejestru;
3) uczelnia niepubliczna w ciągu roku od dnia wpisu do rejestru, o którym
mowa w art. 29 ust. 1, nie rozpoczęła kształcenia studentów.
Art. 24.
1. Pierwszy statut uczelni niepublicznej nadaje jej założyciel.
2. Pierwszego rektora uczelni niepublicznej powołuje założyciel uczelni. Pierwsza
kadencja rektora nowo utworzonej uczelni trwa do dnia 31 sierpnia roku następującego
po roku akademickim, w którym uczelnia została utworzona.
3. Założyciel uczelni niepublicznej może podejmować decyzje dotyczące uczelni
tylko w przypadkach określonych przez jej statut.
Art. 25.
Przepisy art. 20-24 stosuje się odpowiednio do połączenia uczelni niepublicznej z
inną uczelnią niepubliczną.
Art. 26.
1. Założyciel, za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, może
zlikwidować uczelnię niepubliczną po zapewnieniu studentom możliwości kontynuowania
studiów.
2. Postawienie uczelni niepublicznej w stan likwidacji następuje z dniem, w którym
decyzja o odmowie przedłużenia pozwolenia, o której mowa w art. 20 ust. 10-
12, stała się ostateczna, albo z dniem określonym w decyzji wydanej na podstawie
art. 37 ust. 2, albo z dniem, w którym pozwolenie wygasło; dzień ten jest
dniem otwarcia likwidacji.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, na wniosek osoby, której
udzielono pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej, w drodze decyzji,
może przenieść to pozwolenie na rzecz innej osoby fizycznej lub prawnej, jeżeli
przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w pozwoleniu.
©Kancelaria Sejmu s. 15/131
2006-04-06
4. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do przeniesienia pozwolenia na wniosek
osoby, na którą, w drodze decyzji, pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej
zostało przeniesione.
Art. 27.
1. Likwidacja uczelni niepublicznej polega na zadysponowaniu składnikami materialnymi
i niematerialnymi jej majątku po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli,
w szczególności pracowników i studentów.
2. Majątek uczelni niepublicznej pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznacza
się na cele określone w statucie.
3. Likwidację uczelni niepublicznej prowadzi likwidator powołany w trybie określonym
w statucie, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 3.
4. Otwarcie likwidacji uczelni niepublicznej powoduje, że:
1) kompetencje organów uczelni w zakresie dysponowania jej majątkiem
przejmuje likwidator;
2) uczelnia nie prowadzi przyjęć na studia.
5. Studia prowadzone w dniu otwarcia likwidacji mogą być kontynuowane nie dłużej
niż do końca roku akademickiego, w którym nastąpiło otwarcie likwidacji.
6. Koszty likwidacji uczelni niepublicznej są pokrywane z jej majątku, z pierwszeństwem
przed roszczeniami wierzycieli.
7. Likwidator zawiadamia niezwłocznie ministra właściwego do spraw szkolnictwa
wyższego o zakończeniu likwidacji. Z dniem zakończenia likwidacji uczelnia
niepubliczna zostaje wykreślona z rejestru, o którym mowa w art. 29 ust. 1.
8. Tryb likwidacji uczelni niepublicznej w zakresie nieuregulowanym w ustawie
określa jej statut.
Art. 28.
1. W celu wspólnego wykonywania zadań, o których mowa w art. 13, w trybie właściwym
dla utworzenia uczelni publicznych albo uczelni niepublicznych może
być utworzony związek uczelni publicznych albo związek uczelni niepublicznych.
2. Związek uczelni ma osobowość prawną.
3. Utworzenie związku uczelni następuje w drodze aktu prawnego właściwego dla
utworzenia uczelni wchodzących w jego skład, z zastrzeżeniem ust. 4, po przyjęciu
przez właściwe organy kolegialne zainteresowanych uczelni jednobrzmiącej
uchwały o utworzeniu związku, określającej w szczególności uczestników
związku, jego zadania oraz składniki mienia przekazywane przez uczestników w
celu wykonywania zadań związku.
4. Utworzenie związku uczelni akademickich i zawodowych następuje w drodze
aktu prawnego właściwego dla utworzenia uczelni akademickiej.
©Kancelaria Sejmu s. 16/131
2006-04-06
5. Akt prawny tworzący związek uczelni określa jego uczestników, ustrój, w tym
organy jednoosobowe i kolegialne, tryb ich wyboru, odwołania i uzupełniania
składu oraz kompetencje, zasady zatrudniania przez związek pracowników, w
tym pracowników uczestników związku, zasady funkcjonowania oraz zasady finansowania
związku ze środków jego uczestników, a także zasady i tryb likwidacji
związku, w tym przeznaczenie jego majątku pozostałego po likwidacji.
6. Akt prawny tworzący związek uczelni określa także zasady działania samorządu
studenckiego i samorządu doktorantów tego związku. Art. 202 ust. 3 i 4 stosuje
się odpowiednio.
7. Związek uczelni może zostać przekształcony w uczelnię w trybie właściwym dla
utworzenia uczelni publicznych albo uczelni niepublicznych, z odpowiednim zastosowaniem
ust. 3.
Art. 29.
1. Uczelnia niepubliczna oraz związek uczelni niepublicznych uzyskują osobowość
prawną z chwilą wpisania do rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni
niepublicznych, zwanego dalej "rejestrem".
2. Wpis uczelni do rejestru dokonywany jest na wniosek jej założyciela, a w przypadku
związku uczelni, na zgodny wniosek wszystkich założycieli uczelni tworzących
związek.
3. Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia wpisania uczelni
niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, jeśli akt założycielski
lub statut albo akt prawny tworzący związek jest niezgodny z przepisami
prawa lub udzielonym pozwoleniem.
5. Rejestr jest jawny. Każdy ma prawo:
1) dostępu do danych zawartych w rejestrze;
2) do otrzymania poświadczonych odpisów, wyciągów i zaświadczeń o danych
zawartych w rejestrze.
6. Za wydawanie odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt
2, jest pobierana opłata. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.
7. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia:
1) sposób prowadzenia rejestru, uwzględniając dane, jakie musi zawierać
wniosek o wpisanie uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych
do rejestru, w tym rodzaj dokumentów, które założyciele są obowiązani
dołączyć do wniosku, nazwy rubryk rejestru, tryb dokonywania wpisów i
zmian w rejestrze oraz warunki wykreślenia uczelni niepublicznej lub
związku z rejestru uczelni niepublicznych;
2) szczegółowy tryb udostępniania rejestru, uwzględniając sposób sporządzania
i wydawania odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w
ust. 5 pkt 2, oraz wysokość opłat za ich wydawanie.
©Kancelaria Sejmu s. 17/131
2006-04-06
Art. 30.
Udzielenie albo odmowa udzielenia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej
lub związku uczelni niepublicznych, cofnięcie pozwolenia na utworzenie uczelni
niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych, nadanie i odmowa nadania
uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia,
uzyskanie, zawieszenie i cofnięcie uprawnienia do prowadzenia studiów na danym
kierunku i poziomie kształcenia, przedłużenie albo odmowa przedłużenia ważności
terminu pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych,
pozwolenie na połączenie uczelni niepublicznych, zatwierdzenie albo
odmowa zatwierdzenia statutu uczelni niepublicznej, wpis albo odmowa wpisu uczelni
niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, zarządzenie
wpisu w rejestrze, zawieszenie działalności albo nakaz likwidacji uczelni niepublicznej
lub związku uczelni niepublicznych, nakaz zaprzestania oraz usunięcia
skutków działalności niezgodnej z przepisami ustawy, statutem lub pozwoleniem,
następują w drodze decyzji administracyjnej.
Art. 31.
1. Uczelnia może, na podstawie porozumienia z innymi uczelniami, tworzyć jednostki
międzyuczelniane i jednostki wspólne.
2. Uczelnia może tworzyć, w trybie określonym w ust. 1, jednostki wspólne także z
innymi podmiotami, w szczególności z instytucjami naukowymi, w tym również
zagranicznymi.
3. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa organizację, sposób funkcjonowania
i finansowania jednostki międzyuczelnianej lub jednostki wspólnej, zasady
prowadzenia studiów i kształcenia w innych formach oraz zasady wydawania
dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia kształcenia w innych
formach.
4. Wydawanie dyplomów ukończenia studiów lub świadectw w przypadku kształcenia
w innych formach, prowadzonego w jednostkach, o których mowa w ust. 1
i 2, wymaga zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
5. Uczelnie zawodowe mogą współdziałać z uczelniami akademickimi, w szczególności
poprzez zawieranie umów dotyczących zapewnienia wysokiego poziomu
kształcenia w zakresie przedmiotów podstawowych, rozwoju naukowego
nauczycieli akademickich, kontynuacji studiów przez absolwentów oraz wspierania
uczelni zawodowych wysoko kwalifikowaną kadrą.
Art. 32.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ogłasza w wydawanym przez
siebie dzienniku urzędowym wykaz uczelni i związków uczelni, obwieszczenia
o utworzeniu i likwidacji uczelni, a także informacje o zawieszeniu i cofnięciu
uprawnień uczelni do prowadzenia studiów.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ogłasza na stronach internetowych
właściwego ministerstwa dane, o których mowa w ust. 1.
©Kancelaria Sejmu s. 18/131
2006-04-06
Rozdział 3
Nadzór nad uczelniami
Art. 33.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad zgodnością
działań uczelni z przepisami prawa i statutem oraz z treścią udzielonego
pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej, a także nad prawidłowością
wydatkowania środków publicznych. Minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego może żądać informacji i wyjaśnień od organów uczelni oraz założyciela
uczelni niepublicznej, a także dokonywać kontroli działalności uczelni.
2. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w zakresie
nadzoru, o którym mowa w ust. 1, sprawują odpowiednio:
1) Minister Obrony Narodowej - w odniesieniu do uczelni wojskowych;
2) minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do uczelni służb
państwowych;
3) minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego - w
odniesieniu do uczelni artystycznych;
4) minister właściwy do spraw zdrowia - w odniesieniu do uczelni medycznych;
5) minister właściwy do spraw gospodarki morskiej - w odniesieniu do uczelni
morskich.
3. Publiczne uczelnie teologiczne i wydziały teologiczne uczelni publicznych znajdują
się także, w zakresie określonym przez umowę międzynarodową zawartą ze
Stolicą Apostolską oraz ustawy regulujące stosunki między Rzeczpospolitą Polską
a innymi kościołami i związkami wyznaniowymi oraz przez statuty tych
uczelni, pod nadzorem władz kościołów i związków wyznaniowych.
Art. 34.
1. Kontrola, o której mowa w art. 33 ust. 1, obejmuje badanie zgodności działania
organów uczelni z przepisami prawa, statutem oraz uzyskanymi uprawnieniami,
a w przypadku uczelni niepublicznej - również z treścią udzielonego pozwolenia
na jej utworzenie, a także prawidłowości wydatkowania środków publicznych.
Przedmiotem kontroli może być również badanie warunków realizacji procesu
dydaktycznego. Po zakończeniu kontroli sporządza się protokół.
2. Protokół zostaje przekazany uczelni w terminie miesiąca od zakończenia kontroli.
Uczelnia może zgłosić swoje uwagi i zastrzeżenia do ustaleń zawartych w
protokole w terminie miesiąca od jego otrzymania.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw zdrowia oraz do
©Kancelaria Sejmu s. 19/131
2006-04-06
spraw gospodarki morskiej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb
dokonywania kontroli uczelni i związków uczelni, uwzględniając:
1) sposób wykonywania i dokumentowania czynności kontrolnych oraz sporządzania
protokołu kontroli,
2) tryb rozpatrywania uwag i zastrzeżeń uczelni i związków uczelni
- mając na uwadze konieczność sprawnego i bezstronnego przeprowadzania
kontroli.
Art. 35.
1. Rektor uczelni przedstawia w terminie do dnia 15 października roku następującego
po roku sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa
wyższego roczne sprawozdanie z działalności uczelni wraz z informacją dotyczącą
obsady kadrowej na prowadzonych kierunkach studiów.
2. Rektor uczelni publicznej przedstawia w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego
po roku sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa
wyższego sprawozdanie z wykonania planu rzeczowo-finansowego, a
rektor uczelni niepublicznej - sprawozdanie z wykorzystania środków przyznanych
na podstawie art. 94 ust. 4 i 5.
3. Rektor uczelni przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego,
w terminie miesiąca od podjęcia, uchwały właściwych organów uczelni w
sprawach:
1) przyjęcia lub zmiany statutu;
2) uruchomienia lub zniesienia kierunku studiów wraz z informacją o obsadzie
kadrowej na prowadzonych kierunkach studiów;
3) utworzenia zamiejscowej jednostki organizacyjnej wraz z informacją o bazie
materialnej i obsadzie kadrowej tej jednostki;
4) wyrażenia przez senat uczelni zgody, o której mowa w art. 62 ust. 2 pkt 4,
jeżeli z czynności objętych zgodą senatu wynikają zobowiązania finansowe
uczelni przekraczające wartość, o której mowa w art. 62 ust. 2 pkt 4 lit. a;
5) przyjęcia lub zmiany regulaminu studiów lub regulaminu studiów doktoranckich
oraz zasad i trybu przyjmowania na studia i studia doktoranckie
wraz z uchwałami odpowiednio uczelnianego organu uchwałodawczego
samorządu studenckiego podjętymi na podstawie art. 161 ust. 2 lub uczelnianego
organu uchwałodawczego samorządu doktorantów podjętymi na
podstawie art. 161 ust. 2 w związku z art. 196 ust. 2.
4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do organu zarządzającego związku uczelni.
5. Przepisy ust. 1-3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich stosuje się odpowiednio do ministrów
wskazanych w art. 33 ust. 2.
©Kancelaria Sejmu s. 20/131
2006-04-06
Art. 36.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego stwierdza nieważność
uchwały organu kolegialnego uczelni lub decyzji rektora uczelni, z wyłączeniem
decyzji administracyjnej, w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z przepisami
prawa lub statutem uczelni, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od
otrzymania uchwały lub decyzji. Na rozstrzygnięcie ministra właściwego do
spraw szkolnictwa wyższego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały lub
decyzji służy, w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia, skarga do
właściwego sądu administracyjnego. Przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego
decyzji z zakresu administracji publicznej stosuje się odpowiednio.
2. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art.
33 ust. 2.
3. Przepis ust. 1, w zakresie określonym w umowie, ustawach i statutach, o których
mowa w art. 33 ust. 3, stosuje się odpowiednio do kompetencji właściwych
władz kościołów i związków wyznaniowych w odniesieniu do uczelni teologicznych
i wydziałów teologicznych uczelni publicznych.
Art. 37.
1. Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej prowadzą działalność niezgodną
z przepisami prawa, statutem lub pozwoleniem, o którym mowa w art.
20 ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wzywa organy
uczelni lub założyciela uczelni niepublicznej do zaprzestania tej działalności i
usunięcia jej skutków, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin.
2. Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej w rażący sposób naruszają
przepisy ustawy, statut lub pozwolenie, o którym mowa w art. 20 ust. 2, minister
właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wszczyna postępowanie w sprawie likwidacji
uczelni publicznej albo cofa pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej
oraz nakazuje jej likwidację przez założyciela.
3. Jeżeli założyciel uczelni niepublicznej nie przystąpi we właściwym czasie do likwidacji
uczelni zgodnie z nakazem, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy
do spraw szkolnictwa wyższego powołuje likwidatora uczelni oraz wyznacza
termin zakończenia likwidacji. Koszty likwidacji uczelni i wynagrodzenia likwidatora
są pokrywane z majątku uczelni.
4. W przypadku stwierdzenia, że:
1) uczelnia niepubliczna działa bez pozwolenia, o którym mowa w art. 20
ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje jej likwidację
przez założyciela; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio;
2) osoba fizyczna lub osoba prawna prowadzi studia wyższe bez pozwolenia, o
którym mowa w art. 20 ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego nakazuje tej osobie zaprzestanie prowadzenia studiów, wyznaczając
w tym celu odpowiedni termin.
©Kancelaria Sejmu s. 21/131
2006-04-06
5. W przypadku stwierdzenia, że uczelnia utworzyła jednostkę zamiejscową niezgodnie
z przepisami ustawy, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego
nakazuje likwidację tej jednostki. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
6. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1-5 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani
w art. 33 ust. 2.
Art. 38.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może wystąpić do senatu
uczelni z wnioskiem o odwołanie rektora w przypadku stwierdzenia istotnych
naruszeń przez rektora przepisów prawa lub statutu. Senat uczelni po
zaopiniowaniu wniosku przekazuje go organowi właściwemu do odwołania
rektora albo założycielowi uczelni niepublicznej, jeżeli jest właściwy do odwołania
rektora.
2. Wnioski o odwołanie rektora rozpatrywane są w terminie trzydziestu dni od ich
złożenia.
3. Do czasu rozpatrzenia wniosku o odwołanie rektora minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego może zawiesić go w pełnieniu funkcji.
4. Rektor zostaje zawieszony w pełnieniu funkcji z mocy prawa, w przypadku gdy
toczy się przeciwko niemu postępowanie karne z oskarżenia publicznego.
5. W przypadku rażącego naruszenia prawa przez rektora, minister właściwy do
spraw szkolnictwa wyższego może odwołać rektora po zasięgnięciu opinii Rady
Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz odpowiednio Konferencji Rektorów Akademickich
Szkół Polskich albo Konferencji Rektorów Zawodowych Szkół Polskich
i wyznaczyć termin do przeprowadzenia wyborów uzupełniających.
6. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1, 3 i 5 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie
wskazani w art. 33 ust. 2.
Art. 39.
Przepisy art. 33, art. 34, art. 36 ust. 1, art. 37 oraz art. 38 stosuje się odpowiednio do
związku uczelni.
Art. 40.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii senatu
uczelni, może zlecić uczelni wykonanie określonego zadania w dziedzinie nauczania
lub kształcenia kadr naukowych, zapewniając odpowiednie środki na jego
realizację.
2. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
©Kancelaria Sejmu s. 22/131
2006-04-06
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art.
33 ust. 2.
Rozdział 4
Współpraca międzynarodowa uczelni w zakresie kształcenia i badań naukowych
Art. 41.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do
spraw zdrowia, do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw
nauki oraz do spraw gospodarki morskiej koordynuje współpracę uczelni z zagranicznymi
instytucjami naukowymi w ramach umów międzynarodowych zawieranych
przez Rzeczpospolitą Polską.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz odpowiednio ministrowie
wskazani w art. 33 ust. 2 przekazują nadzorowanym przez siebie uczelniom
środki finansowe na wykonanie realizowanych przez nie zadań wynikających z
umów, o których mowa w ust. 1.
Art. 42.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z zastrzeżeniem ust. 2, określa,
w drodze rozporządzenia, warunki kierowania osób za granicę w celach naukowych,
dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególne ich uprawnienia,
określając w szczególności:
1) formy kształcenia, na które mogą być kierowane osoby, oraz warunki, jakie
muszą spełniać, aby ubiegać się o skierowanie,
2) formy pomocy materialnej dla osób skierowanych za granicę, w tym stypendia
i zwrot kosztów przejazdów,
3) okresy i zasady wypłacania świadczeń osobom skierowanym za granicę,
4) warunki i tryb odwoływania osób skierowanych za granicę,
5) uprawnienia osób kierowanych za granicę pozostających w zatrudnieniu
- uwzględniając zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia
badań naukowych za granicą.
2. Warunki i tryb kierowania przez uczelnię za granicę jej pracowników, doktorantów
i studentów w celach, o których mowa w ust. 1, określa senat uczelni.
Art. 43.
1. Osoby niebędące obywatelami polskimi, zwane dalej "cudzoziemcami", mogą
podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia,
a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach
określonych w ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2.
©Kancelaria Sejmu s. 23/131
2006-04-06
2. Na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać
kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych,
o których mowa w ust. 1:
1) cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na osiedlenie się;
2) cudzoziemcy posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;
3) cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
4) pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii
Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
jeżeli są lub byli zatrudnieni w Polsce, a także członkowie ich rodzin,
jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
5) cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia
na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich;
6) cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością, o
której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13 i 14 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r.
o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175, z późn. zm.1)).
3. Cudzoziemcy niewymienieni w ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 5, mogą podejmować
i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych,
o których mowa w ust. 1, na podstawie:
1) umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach;
2) umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach
określonych w tych umowach;
3) decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub odpowiedniego
ministra wskazanego w art. 33 ust. 2;
4) decyzji rektora uczelni.
4. Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 3, mogą podejmować i odbywać kształcenie
oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których
mowa w ust. 1:
1) jako stypendyści strony polskiej;
2) na zasadach odpłatności;
3) bez odpłatności i świadczeń stypendialnych;
4) jako stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę;
5) jako stypendyści uczelni.
5. Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin, posiadający środki fi-
1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 179, poz.
1842 oraz z 2005 r. Nr 90, poz. 757, Nr 94, poz. 788 i Nr 132, poz. 1105.
©Kancelaria Sejmu s. 24/131
2006-04-06
nansowe niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, mogą podejmować
i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia,
a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach
obowiązujących obywateli polskich, z tym że osobom tym nie przysługuje
prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych,
stypendium mieszkaniowego, stypendium na wyżywienie i zapomóg,
albo na zasadach określonych w ust. 3 i 4.
6. Za członków rodzin osób, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i ust. 5, uważa się osoby
wymienione w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i warunkach
wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz
członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 141,
poz. 1180, z późn. zm.2)).
7. Cudzoziemcy, którzy spełniają wymagania określone w art. 5 ust. 1-3 ustawy z
dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532 oraz z
2005 r. Nr 94, poz. 788) i studiujący w kraju swojego zamieszkania, mogą być
stypendystami, o których mowa w ust. 4 pkt 1.
8. Stypendystom, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i ust. 7, stypendia przyznaje oraz
ustala ich wysokość minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego lub, odpowiednio,
minister wskazany w art. 33 ust. 2.
9. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz odpowiednio ministrowie
wskazani w art. 33 ust. 2 podają do wiadomości w wydawanych przez siebie
dziennikach urzędowych limit stypendiów dla osób, do których ma zastosowanie
ust. 3 pkt 1 i 3, w tym, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych,
limit stypendiów dla osób określonych w ust. 7.
Art. 44.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia:
1) formy studiów i szkoleń, na które mogą być przyjmowani cudzoziemcy,
2) wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na
studia, studia doktoranckie i szkolenia lub o uczestniczenie w badaniach naukowych
i pracach rozwojowych, uwzględniając poziom wykształcenia odpowiedni
do podjęcia danej formy studiów lub szkolenia, stan zdrowia i
predyspozycje do studiów na określonych kierunkach oraz rodzaje dokumentów,
które są obowiązani przedstawić,
3) sposób ustalania wysokości stypendiów przyznawanych w ramach limitu, o
którym mowa w art. 43 ust. 9, przyjmując za podstawę minimalną stawkę
wynagrodzenia zasadniczego asystenta zatrudnionego w uczelni oraz tryb
ich przyznawania, wypłacania, zawieszania i cofania,
4) sposób ustalania w uczelniach publicznych odpłatności za studia, studia
doktoranckie, szkolenia i uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach
rozwojowych, uwzględniając planowane koszty kształcenia, możliwość obniżania
i zwalniania z opłat i organy uprawnione do podejmowania decyzji
2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2003 r. Nr 128, poz. 1175, z 2004 r. Nr
96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 90, poz. 757.
©Kancelaria Sejmu s. 25/131
2006-04-06
w tych sprawach oraz sposób wnoszenia opłat i przypadki, w których opłaty
podlegają zwrotowi
- mając na uwadze zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i
prowadzenia badań naukowych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz urzeczywistnienie
zasady równego traktowania.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zagranicznych określa, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy, o których mowa w art. 43
ust. 7, uwzględniając kraj zamieszkania oraz formę i kierunek studiów,
2)

Ogłoszenia o pracę z całej Polski - niezawodna wyszukiwarka ofert pracy Kariera.pl. Z nami znajdziesz pracę!

Zobacz też: oferty pracy - woj. lubelskie, asystent - oferty pracy, minister - oferty pracy, nauczyciel - oferty pracy, pedagog - oferty pracy, rektor - oferty pracy, technik - oferty pracy, Dobrze płatne zawody